( 1 ) دوستى عميق راويان ، نشانه‌هاى فراوانى بر درجهء علاقهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و شدت دوستى آن حضرت نسبت به دو سبط خويش بيان كرده‌اند كه اينك به بعضى از آنها اشاره مىنماييم : ( 2 ) 1 - هرگاه حسن و حسين از آن حضرت دور مىشدند ، به شدت نسبت به آنان مشتاق مىشد و دستور مىداد تا آنها را نزد وى بياورند ، پس آنان را مىگرفت و مىبوييد و به سينهء خويش مىفشرد . ( 3 ) 2 - « عبد اللّه بن جعفر » گويد : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هرگاه از سفرى بازمىگشت ، با من يا با حسن يا حسين ديدار مىكرد « 1 » » . ( 4 ) 3 - دوستى آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله نسبت به دو سبط خويش تا بدانجا رسيد كه بيعت آنان را با خود ضمن سه كودك خردسالى كه از اهل بيت با وى بيعت كردند ، پذيرا گشت كه آنها همراه عموزاده‌شان عبد اللّه بن جعفر بودند و جز آنها هرگز با كودكى خردسال بيعت ننمود « 2 » . ( 5 ) 4 - آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله آن دو را بر مركب خويش سوار مىكرد ، پس يكى از آنها را جلو خويش و ديگرى را پشت سر خود قرار مىداد . . . « 3 » . ( 6 ) 5 - عطوفت آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله و محبتش نسبت به دو سبط خود تا بدانجا بود كه آن حضرت ، نماز عشا را مىخواند ، پس هرگاه سجده مىكرد ، بر پشت او سوار مىشدند ، وقتى كه سر بر مىداشت ، آنان را به آرامى مىگرفت و بر زمين

--> ( 1 ) دارمى ، سنن 2 / 285 . ( 2 ) العقد الفريد 2 / 243 . ( 3 ) مسلم ، صحيح 4 / 1883 .